--

خانه احمد متین دفتری

تهران - تهران - تهران - خیابان فلسطین - بعد از تقاطع جمهوری - نبش کوچه فلاح زادگان (سیمرغ)

امتیاز دهید
مناسب برای :
نوع : خانه قدمت / سال ساخت : دوره : پهلوی شماره ثبت ملی : ۱۰۸۶۲ تاریخ ثبت ملی : ۱۳۸۲/۱۱/۰۲ امکان بازدید : ندارد
 
 
تهران - تهران - تهران - خیابان فلسطین - بعد از تقاطع جمهوری - نبش کوچه فلاح زادگان (سیمرغ)

دمای فعلی



°

احساس واقعی
Summary
خانه احمد متین دفتری متعلق به جوان ترین نخست وزیر ایران در زمان رضاشاه در ۴۳ سالگی بود . او از استادان حقوق بود و علاوه بر مقام استادی دانشکده حقوق ، در عرصه سیاست ایران نیز حضور داشت و به مقام نمایندگی مجلس شورای ملی و مجلس سنا و وزارت دادگستری و نخست وزیری رسید.
احمد متین دفتری فرزند میرزا محمودخان اعتضاد لشکر (عین الممالک) بود و از شش سالگی به شغل لشکرنویسی مشغول شد. او داماد محمد مصدق بود.
خانه احمد متین دفتری ، به سبک خاص معماری بنا شده و گویای تغییر و تحول سیاسی و اجتماعی آن دوران و بیانگر تلفیق معماری سنتی قاجاری و معماری نوین غربی است.
این بنا با مساحتی حدود ۳۸۳ متر مربع شامل فضاهایی چون تالار پذیرایی ، اتاق نشیمن ، زیر زمین ، حیاط جنوبی ، خدمه خانه ، حوض مرکزی و باغچه های اطراف آن بوده و با استفاده از آجر قزاقی تراش خورده در ۲ طبقه با ظرافت های ویژه معماری نوین ایرانی در دوران پهلوی اول احداث شده است. بیرونی و اندرونی زیبای خانه با قاب بندی های منحصر به فرد خود بیش از هر چیز جلب توجه می کند و ورودی اصلی با طاق نمای هلالی سلنگه آجری زیبایی خاصی را به بنا بخشیده است . حیاطی کوچک با حوض بیضی و چهار باغچه کوچک در آن جلوه خاصی را به قسمت جنوبی بنا بخشیده است . ورودی غربی خانه متین دفتری که به سمت کوچه سیمرغ است به عنوان ورودی عمومی خانه مستقیما به فضای فوقانی بنا راه دارد که نشانگر محرمیت ویژه آن است. در حال حاضر دیوار های داخل خانه با کاغذ دیواری های قهوه ای پوشیده شده که از لحاظ رنگی متناسب با کف پوش های اتاق نشیمن خانه بوده و هماهنگی و تناسب خاصی را به وجود آورده است . شیشه های فوقانی درهای داخلی، شیشه هایی رنگی آبی، سبز و قرمزی است که البته امروز جز تکه های شکسته در حال ریزش خبری از آن باقی نمانده است.
تقارن پنجره ها در هر دو طبقه بنا با طاق نماهای شاخ بزی تند و رخ بام خانه با کنگرههای چند ضلعی و شیارهای تزیین آجری و باز شوهای چوبی با تزیینات قاب بندی ساده همگی حاکی از ظرافت های معماری نوین طهران قدیم است.
علیرغم اینکه این اثر تاریخی در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود اما در سال ۱۳۹۳ با رأی شعبه یکم دیوان عالی کشور از فهرست آثار ملی خارج شد.
نظرات کاربران ( بدون نظر)

ثبت نظر :
با ثبت نظرات خود دیگران را راهنمایی کنید