--

خانه امیر بهادر

تهران - تهران - خیابان ولیعصر - نرسیده به میدان منیریه - خیابان بشیری - شماره ۷۱

امتیاز دهید
مناسب برای :
نوع : خانه قدمت / سال ساخت : دوره : قاجار شماره ثبت ملی : ۴۴۱۱ تاریخ ثبت ملی : ۱۳۸۰/۰۹/۰۵ امکان بازدید : دارد
 
 
تهران - تهران - خیابان ولیعصر - نرسیده به میدان منیریه - خیابان بشیری - شماره ۷۱

دمای فعلی



°

احساس واقعی
Summary
خانه امیر بهادر ، برجسته ترین نشان برجای مانده از خیابان پل امیربهادر، متعلق به حسین پاشازاده معروف به "امیربهادر" وزیر دربار و وزیر جنگ مظفرالدینشاه قاجار با قدمت و پیشینه ای ۲۰۰ سال میباشد که مساحت این بنا در حدود ۳۰۰۰ متر مربع است.

به نقل از روابط عمومی شهرداری منطقه۱۱، خانه امیر بهادر در اصل حسینیه امیر بهادر بود که بعدها تحت تملک شرکت پخش سیگار ایران درآمد و در نهایت درسال ۱۳۴۶ این عمارت توسط وزارت فرهنگ و ارشاد برای انجمن آثار مفاخر ملی خریداری شد و تعمیراتی در آن صورت گرفت و در حال حاضر در تملک «انجمن آثار و مفاخر فرهنگی» است.

ساخت خانه امیر بهادر به دست معماران ایرانی با نشانه ها و سمبلهای سنتی ایرانیان و مربوط به دانش معماری عصر ناصرالدینشاهی است.

ساختمان امیربهادر در طی سالهای اخیر در دل آپارتمانها و ساختمانهای قوطی کبریتی به بوته فراموشی سپرده شده است. پیش از آنکه به داخل ساختمان وارد شوید تابلوی سنگی بزرگی وجود دارد که بر سینه دیوار ایوان این ساختمان چسبانده شده است.
تابلوی نقره ای به خط نستعلیق که نشان اهدای امیر بهادر، به انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در سال ۱۳۰۴ شمسی است. در پایین آن نام افرادی چون علیاصغر حکمت، سید حسن تقی زاده، رضازاده شفق و افرادی دیگر وجود دارد. نام و آثار این مفاخر بخشی از حافظه تاریخی ما ایرانیان است. افرادی چون علامه قزوینی، رضازاده شفق، ذکاءالملک فروغی، ملک الشعراء بهار، محمدعلی جمال زاده، مجتبی مینوی، غلامحسین یوسفی، عباس اقبال آشتیانی، سعید نفیسی، علی اکبر دهخدا و ... هر کدام در عصر و زمانه خود فرهنگ پرور و دوران ساز بودند.

در حیاط خانه امیر بهادر ، مجسمه نشسته نقاش ناصرالدین شاه _کمال الملک_ چشمنواز هر بازدیدکنندهای است. مجسمه ایستاده علیاکبر دهخدا، که با طراحی یک مجسمه ساز شهیر فرانسوی و با چیره دستی فرامرز پیلارام به پایانی خوش انجامیده، هر اندیشه ورز و اهل نظری را به متن ادب و فرهنگ تمدن ساز ایرانیان ترغیب می سازد. در راهروهای عریض و سقف های بلند ساختمان امیربهادر تصاویر، نسخ، اسناد و دست نویس های فرهیختگان ایرانی چون میرزا حسن رشدیه، جبار باغچه بان، زین العابدین موتمن، محسن هشترودی، عباس سحاب، یداله سحابی، پرویز شهریاری، احمد آرام، هوشنگ اعلم، احمد بیرشک و ... عظمت و تجلی تمدن ایرانی را به خوبی آشکار ساخته اند.
خانه امیر بهادر دارای تالار بزرگ آینه کاری شده، زیرزمین آینه کاری شده، تالار بزرگ بالا، حوضخانه با تزئینات کاشی کاری و اتاق های متعدد برای برگزاری جلسات و سخنرانی ها و قرائت خانه عمومی و همچنین اتاق های دیگر با کارکردهای مختلف است. سرای امیربهادر صحن وسیعی دارد که بنای اصلی در ضلع شمالی و بنای دیگری شامل حوض خانه و دو اتاق و نیازمندی های مربوطه در ضلع جنوبی صحن احداث گشته است. محوطه بازی نیز به صورت حیاط و باغچه و حوض آبی کوچک در شمال بنای اصلی و ضلع جنوبی خیابان اهلی شیرازی وجود دارد که به فراخور وضع و موقعیت، از آن بهره برداری شده است. در داخل حیاط سه مجسمه برنزی وجود دارد که مربوط به کمال الدین بهزاد، نقاش مینیاتوریست قرن نهم هجری و دیگری کمال خجندی، عارف و شاعر قرن هشتم است که محمدعلی مددی آن را در ۱۳۵۷ ساخته و نصب کرده است. بنای گلخانه و ساختمان جدید جهت مخزن کتاب و جایگاه نگهداری کلیشه ها و دیگر متعلقات و محل دستگاه حرارت مرکزی است .بر دیوار راهروهای ساختمان، تابلوهایی از پادشاهان پهلوی و شاعران و افراد فرهنگی دیده می شود که افرادی همچون ابوالحسن صدیقی، آذرگیتی و کمال الملک آن را کشیدهاند.
نظرات کاربران ( بدون نظر)

ثبت نظر :
با ثبت نظرات خود دیگران را راهنمایی کنید